İntihar

İNTİHARI MI DÜŞÜNÜYORSUNUZ?

•  Size yardım edebilecek kişilere ulaşın.

Bazen başkalarına gereksinim duyduğumuzu kabul etmek zordur. İntihar düşünceleri ve depresyonun, dünyaya ve insanlara karşı yoğun öfke duymamıza neden olan bir yanı vardır.

Eğer insanlarla ilişkilerimizden kaynaklandığını düşündüğümüz öfke ve acılarımız varsa bunun çözümü yine insanlarla olan ilişkilerimizdedir. Bu kısır döngüyü değiştirmek için insanlara gereksinimimiz var!

Biriyle konuşmak, ona anlatmak, onunla paylaşmak, onun tarafından dinlenmek çoğu zaman bize iyi gelir. Biriyle konuşmak kişinin bakış açısını değiştirir. İnsanlarla ilişki kurmak beyin kimyasını değiştirir ve duygulara geçici de olsa bir rahatlama getirir.

Bu bizi iyileştirir mi? Hayır.

Acıyı alıp götürür mü? Belki yalnızca kısa bir süre hafifletebilir.

Bir süre sonra yine kızgın hissedebilir ya da intihara eğilimli olabilirsiniz fakat yine de deneyin!

•  İnsanlara size yardım etmeyi denemeleri için izin verin.

Depresyonda olmayan insanlar tam olarak sizin ne hissettiğinizi bilmese de, onlarla konuşun, sizi dinlemelerine, yanınızda olmalarına izin verin. Her zaman tam da doğru olan şeyi söylemeyebilirler. Fakat zor bir geceyi geçirmenize, yaşayıp, ertesi gün savaşmanıza yardımcı olmaya çalışabilirler.

•  En kısa zamanda bir uzmana başvurun, çünkü,

Kendinizi öldürmeyi istemenize neden olan bir hastalığınız var.

Yalnızca depresif hissetmiyorsunuz, depresyondasınız.

Depresyonu iyileştirebilir, hatta ortadan kaldırabilirsiniz.

Diğer hastalıklarda olduğu gibi belirtilerden ve acıdan kurtulmanız için tedavi görmelisiniz.

Yaşamınızın bir değeri var ve onu geri kazanabilirsiniz.

•  Depresyondaki sorun şudur:

Acı sizin mutluluğunuzda, yaşama isteğini artıran mekanizmalarınızda, kalbinizde, ruhunuzda. Bu acı kendinizi ve yaşamınızı etkiler. Aklınızda ve kalbinizde nesnellik kalmaz. Sanki acı sizsiniz gibi gelir. Bu acının içinde kaybolmuş ya da engellenmişken uygun tedaviyi aramayı ya da sürdürmeyi başaramayabiliriz.

•  Eğer başka bir hastalığınız olsaydı,

Örneğin, düşüp bacağınızı kanatmış olsaydınız,

Yarayı görürdünüz, acıdığını hisseder ama onu tedavi eder ya da ettirir ve iyileşeceğini bilirdiniz.

Başka birçok hastalıkta da iyileşene kadar bir süre acı çekebilirsiniz.

Normalde insanlar belli miktarlarda acıya katlanabilirler. Bu acı, fiziksel olarak yaralanmadan, işini, evini, sevdiği birini kaybetmekten kaynaklanıyor olabilir.

İnsanlar uzun bir süre bir acıya maruz kaldıklarında daha önce hiç düşünmedikleri halde intihar etmeyi düşünebilirler.

İşte yoğun depresyonun başladığı nokta burasıdır.

•  Depresyonun geçebileceğine şimdi inanamayabilirsiniz, çünkü

Doğru işlemeyen biyokimyamız ruhsal ve fiziksel olarak bizi sürekli aşağı çeken değişken bir durum yaratır.

Üzüntü, umutsuzluk, değersizlik ve acı biyokimyası arasında sıkışırız.

Kalbimizde sanki bize çok kötü birşey olmuşcasına fiziksel olarak ağrı hissetmeye başlarız.

Beynimiz olumlu duyguları yeterince üretmez, ancak olumsuz duyguları gereğinden fazla üretir.

Beynimiz ölmemiz gerektiğine inanmamızı sağlar.

Olumsuz duygularımız tepeye vurup, olumlu dengeleyici duygularımız dibe çöker ya da yok olur.

Eğer intihar eğilimimiz varsa, doğru düşünemeyiz.

Öfkeli hissettiğimizde olduğu gibi muhakeme gücümüz zarar görmüştür.

Çoğu zaman söylemek, yapmak istemediğimiz ve söyledikten, yaptıktan sonra pişman olduğumuz şeyler söyleriz, yaparız.

Depresyonda iken biyokimyasal olarak her zaman kızgın hissedebiliriz. Bu beyninizin sizi kandırması gibidir.

Bu yüzden düşündüğünüz ve hissettiğiniz şeylere inanmayın.

Acı sizin ölmeniz gerektiğinizi düşünmenize ve inanmanıza neden oluyor.

Normal yaşamınızın bittiğine ve depresyonun hayat boyu süreceğine inanabilirsiniz.

İntihar etmek bu noktada bir kurtuluş gibi gelebilir. Ancak kurtulup rahatlama da bir duygudur ve onu hissetmek için yaşıyor olmanız gerekir. Umutsuzca aradığınız rahatlama isteğini ölürseniz hissedemezsiniz.

•  Fakat kurtulmak için ölmek zorunda değilsiniz. Yaşamı nasıl anlamlı kılabilirsiniz?

Depresyon tedavi edilebilir bir hastalıktır.

Gereksinim duyduğunuz yardıma ulaşabilirseniz, acıyı durdurabilirsiniz. İntihar sonradan vazgeçilebilecek, dönüşü olan davranışlardan biri değildir. Bu yüzden kendinize biraz zaman verin. Kendinize zarar verecek birşey yapmadan önce 24 saat ya da yapabiliyorsanız bir hafta bekleyin!

Eğer şu anda bu yazıyı okurken intihar eğilimi içindeyseniz,

Şimdi birini arayın!

Güvenli, hayatta kalacağınız bir yer arayın!

Arayın ya da mesaj atın!

  BÜREM'e mesai saatleri içinde gelebilir ya da arayabilirsiniz.

  BÜREM'e istediğiniz zaman e-posta atabilirsiniz.

  Revir'e 24 saat ulaşabilirsiniz.

  Acil olarak bir psikiyatra ya da psikoterapiste ulaşabilirsiniz.

( http://burem.boun.edu.tr/burem/web/diskaynaklar.asp )

Bu broşür için aşağıdaki kaynaklardan çeviri yapılmıştır.

Kaynaklar: http://www.suicidal.com http://www.metanoia.org